Donkere hemel(vaart)dag

Wat doe je als je gemoedstoestand even geen blijheid toelaat? Als somberheid overheerst? Niet los kunnen komen uit een negatieve spiraal. Je af vragen ‘waar hebben we het aan te danken’. Even geen happy blogberichtjes kunnen schrijven. Op deze hemelvaartsdag hangen donkere wolken letterlijk en figuurlijk boven mijn hoofd. Ken je dat? Alleen maar beren op de weg zien. Je hoofd zit vol met alleen maar zorgen voor de toekomst. Ik ken mezelf, weet ook dat het morgen weer beter zal gaan.

Regel- en wetgeving in de landbouw draaft ver door in ons land. Te ver. Tot je het gevoel hebt dat het soms boven je hoofd groeit en je jezelf afvraagt waar al dat harde werken toe dient. Voedsel, een goed product produceren. Eerlijke, heerlijke melk leveren van de mooiste beesten die er zijn: koeien. Wat een feest voor de boer om dag in dag uit met ze te mogen werken! Met alle beperkingen die je jezelf op legt als boer. Wee klagen en mee klagen is nooit echt onze optie geweest. Weet je het nog: niet denken in problemen maar in oplossingen. Tot die er niet lijken te zijn. Tot je beseft dat je maar een nummer bent met je melkveebedrijf. Waarvoor de boer zich hier te barsten heeft gewerkt en dat nog steeds doet. Ineens moet alles anders en gaan er koppen rollen. Mind my words: de landbouw gaat nagenoeg verdwijnen uit Nederland. Mijn vriendin gaat waarschijnlijk gelijk krijgen, over een paar jaar zullen megabedrijven overblijven. En misschien degenen die niks met de bank te maken hebben, of de laatste tien jaar geen grote investeringen gedaan hebben. Kringlooplandbouw, daar moet het plots naar toe. Daarvoor zal er veel moeten veranderen. Een melkprijs die op zijn minst eerlijk is, want de kosten zijn structureel hoger dan de opbrengsten. ‘Risico van een ondernemer’ zeggen sommigen. Die vlieger gaat echter niet op. Wij kunnen niks doorberekenen. Zijn afhankelijk van melkfabriek en supermarkten. Als ‘normale’ ondernemer zet je bij een kostenverhoging een paar euro’s boven op je eigen prijs. Dat kan dus niet in onze sector. Blijft het zo dan gaan binnenkort veel boerenbedrijven het loodje leggen. Na een dramatisch slecht jaar in 2016, en een gortdroog jaar in 2018 waarin bij ons wegens de fosfaatrechten ook nog eens 35 koeien werden afgenomen worden de duimschroeven soms flink aangedraaid. Het ergste vind ik dat we niks meer goed kunnen doen. Zijn al die jaren, inclusief twee vorige generaties dan voor niets geweest? Hebben we alles dan zo verkeerd gedaan? Graag zou ik het antwoord weten van Mevrouw Schouten. Boerendochter. Vooral zij zou het zich aan moeten trekken. Wil zij generaties voedselproducenten verloren laten gaan? Ben blij dat mijn schoonouders dit niet meer mee hoeven te maken. Het prachtige, voorheen florerende bedrijf dat de trots is van onze gezinnen zit net als vele andere bedrijven in zwaar weer. Het zij zo… De opvolger stond bijna klaar maar trekt zich nu hoogstwaarschijnlijk terug. Gelukkig maar, wil ik bijna zeggen. Maar eigenlijk is het te triest voor woorden. We wensen hem het gestruggel en gevecht echter niet toe. Onze zoon heeft een goede baan. Trekt de deur achter zich dicht en is afgewerkt. Heeft een mooi salaris. Op een boerenbedrijf ben je nooit klaar, ben je vaak slaaf van het bedrijf. Klagen mag niet want volgens sommigen hebben we het zelf over ons afgeroepen. Als je dan in de media zo wordt afgezeken en een veel te lage prijs krijgt voor het product waar je trots op bent dan zeggen wij straks: ” Het is mooi geweest. Ajuu! “

Sommigen zeggen dat we positief moeten blijven, het goede en mooie van onze bedrijven laten zien. Dat proberen we ook. Maar soms lukt het even niet. Zoals vandaag. Natuurlijk weet ik dat er nog ergere dingen zijn. En dat er feitelijk gezien misschien wel niks aan de hand is. Dit sombere blogje is met name ontstaan uit frustratie tegen het huidige landbouwbeleid. Omdat we zien hoe een mooie sector langzaam maar zeker gesloopt wordt. En waarvan de individuele boer – misschien zelfs de mijne – zwaar de dupe is…

Hopelijk de volgende keer weer een leuker blogje met een gezellig recept of een leuk verhaal … Excuses voor de negativiteit van vandaag 😐

Even een foto van 1 van mijn lievelingsbloemen: de zonnebloem🌻
(van pixabay)

5 gedachtes over “Donkere hemel(vaart)dag

  1. Je mag gerust weemoedig zijn. Wat je schrijft is helaas waar. De boeren zijn de poppen aan de touwtjes die de regering en supermarkt besturen. Als boer is het tegenwoordig geen sinecure om een goede boterham te verdienen. Dat is toch triest? Dichter bij de natuur werken is niet mogelijk en toch wordt het water naar de zee dragen. Ieder jaar weer nieuwe regels enz enz. Het is goed dat je dit blog hebt geschreven, als jullie boeren je stem niet meer laten horen verandert er nooit wat. Sterkte!

    Liked by 1 persoon

  2. Naast het posten van altijd heerlijke recepten mag je best een keer weemoedig zijn, de boeren worden al jaren uitgekleed ( hopelijk heeft jou boer nog genoeg aan) grapje. Boeren en tuinders moeten aan allerlei milieu voorwaarden voldoen wat duizenden euro’s aan investeringen kost, en als het uitgevoerd is komen ze weer met de volgende maatregelingen ….Ik zou er ook moedeloos van worden.

    Laat je hoofd niet zakken, morgen weer lekker meezingen met de radio…..

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s