Ode aan een stalkat…

Bij deze de introductie van Nuts, onze boerderijkat. Als piepkleine kitten werd ze afgelopen zomer door een kennis van mijn schoonzusje bij ons neergezet en gebombardeerd tot stalkat. Muizenvangers zijn immers altijd welkom! Met natte oogjes en een trillend lijfje werd ze voor de honden gegooid. Figuurlijk dan. Niemand van ons verwachtte dat ze de bovenmaatse temperaturen van die zomer zou overleven, om maar niet te spreken over de strijd die ze moest leveren tegen drie hondenbeesten. Liefde en aandacht maakte het kattenwezen echter groter en sterker. Door de boerenfamilie werd ze gevoerd en gekoesterd, zodat zij een tamme poes werd met een passie voor de mens.

Zwervend over het erf der hofstede en sluipend door lokkende landerijen vindt zij haar weg. Zie je haar het ene moment paraderend over het tuinpad, het volgende moment steekt haar kattenkop boven het maaiveld uit. Als zwartbont poezenbeest beconcurreert zij al het andere beestenspul op onze boerderij. Zij wedijvert vol bravoure met koeien en honden om aaidacht en knuffels. Overal zie je Nootjes; in het gras, op het stro, op auto’s en tractoren, in de tuin. In ons grasland heeft zij temidden van witte- en zilverreigers al ettelijke grijsjasjes voor hun neus weggevangen, zoals zij ook in de stal haar arbeid verricht. Daar is zij door ons daarom een graag geziene stamgast. Als een volleerde diva positioneert ze zich op de eerste rang om de boerenwerkzaamheden zonder enige vorm van bemoeienis gade te slaan. Voor “poes poes poes!” heeft zij een zwak. Treft dit haar poezenoortjes dan ligt ze aan je voeten, snorrend en smekend om een kriebeltje of aaitje. Of ze steekt je al spinnend haar hoge rug toe. Je kunt er moeilijk omheen…

Afgelopen winter heb ik haar op een morgen betrapt in het hondenbed, eensgezind slapend met husky alsof het een innig gehuwd stel betrof. Wars van roddels en ethiek vlijde zij zich tegen de zachte, warme hondevacht. Ondanks hevige meningsverschillen vond zij genegenheid bij hem en maakte ze zonder gene misbruik van zijn goedhartigheid. Toen ik die ochtend het hondennest naderde verwachtte ik van haar een beschuldigende blik waarna ze haar kattensnor zou drukken. Niets van dat alles. Twee paar gespitste oren bleven staan waar ze stonden. Nee… dit mysterieuze miepje trekt haar eigen plan. Katachtigen staan nu eenmaal bekend als onafhankelijke wezens, die doen wat hun goed dunkt…

Voila! Onze Nuts in een notendop!

Boerderijgalerij

Op zon – en feestdagen zijn man en schoonbroer om de beurt vrij voor de tweede melkronde. Zoon en neef helpen hun vaders dan meestal mee. Carnavalsmaandag was mijn schoonbroer aan de beurt om uit zijn dak te gaan. Zoonlief en zijn vriendin namen de taak op zich om samen met mijn boer de ‘avonddienst’ te draaien. Dit nadat ze eerst met hun vriendengroep hadden mee gedaan met een prachtige carnavalsoptocht in het dorp (en 2e waren geworden). Terwijl ik een pan spaghetti voor hen klaar maakte krasten ze saampjes geschminkt en wel de boxen uit, joegen ze de koeien bij, voerden de kalfjes enz. Mooi geschminkt waren ze en omdat ze na het werk (met een goede bodem) weer terug de feestzaal in moesten mocht die blijven zitten. Wonderlijk genoeg bleef alles intact! Foto’s gemaakt met mijn digitale camera die ik nu even niet aan de praat krijg omdat de accubatterij leeg is. Heb geen acculader etcetera etcetera. Zoals manlief me altijd mededeelt zijn techniek en Irene geen goede combi. Klopt! Daarom gaat na de actie van vorige week mijn mobiel voorlopig niet meer mee de stal in, dan maar met de oude dica. Die foto’s houden jullie dus nog te goed! Klik hier!

Omdat ik zelf de afgelopen carnavalsdagen niet zo veel gedaan heb behalve carnaval gevierd heb ik een kleine galerij gemaakt van de foto’s van ons bedrijf die in mijn bestanden staan. Meerdere hebben jullie misschien al voorbij zien komen maar nu nog even allemaal op een rijtje. Komende tijd nieuwe foto’s, recepten en verhalen.

Ons fotomodelletje

Weidevogelbeheer

Zoals gezegd ben ik vaak met onze viervoeter op pad, achterlangs over het koeiepad tussen de weilanden door, weg van de drukke straat die voor onze boerderij door loopt. Weg van het gejaag en de auto’s waarvan je tussen groen en gras gelukkig weinig last hebt. Maar joh…wat een vliegverkeer! Zilver- en witte reigers, zwanen, ganzen (waar we dus minder blij mee zijn want zij vinden ons gras iets te lekker😬) buizerds, kieviten, grutto’s, tureluur, patrijzen, meeuwen en ook de koekoek laat zich soms horen. Zelfs de zeldzame wulp en rode kraanvogel zijn hier gespot! We gaan daar heel zorgvuldig mee om, vandaar dat we aan weidevogelbescherming doen. Dat wil zeggen dat we in samenwerking met de lokale vogelbescherming zo goed mogelijk zorg dragen voor onze gevederde kornuiten opdat de weidevogelstand op peil kan blijven. Zo zoeken we in de lente of er nestjes van bijvoorbeeld kieviten of grutto’s op bouw- en grasland te vinden zijn en zetten we er stokken omheen zodat boer en loonwerker er tijdens het landwerk met de trekker netjes omheen kunnen rijden. De vogelaars stellen deze markeerstokken aan ons beschikbaar. Ieder jaar vinden we wel een aantal nestjes.

Grutto
Nestje met eitjes van de wulp
Onderaan de foto een nest met kievitseieren

Onze inspanningen ten spijt worden we wel eens onaangenaam verrast door een leeggehaald nest binnen de markering. Het blijkt dat er zich nogal wat kapers op de kust bevinden, en dan hebben we het onder meer over de vos en de kraai die maar wat graag eitjes roven. Zeer jammer, maar dit noemt men predatie en is moeilijk te voorkomen. Ieder jaar krijgen we een uitnodiging van de vogelvereniging om de jaarlijkse avond bij te wonen waarop de gang van zaken bij de deelnemende agrariers in het afgelopen jaar uiteen gezet wordt.

Wat schetste de vorige week mijn verbazing toen ik de achtertuin in liep? Een nuffige fazant paradeerde over het gras, al was het aan de prachtige kleuren te zien dat het een mannetje was. We zien veel fladderaars hier maar zo een trotse koning heb ik nog nooit mijn tuin gezien. Onze hond in zijn ren was zo verbaasd dat hij zelfs vergat aan te slaan! Het toeval wil dat ik de fazant de dag ervoor bij onze overbuur in de wei zag lopen dus deze meneer had een mooi eindje afgelegd. Ik heb zo goed mogelijk geprobeerd een foto te maken maar steeds als ik naderde verschool hij zich onder de liguster. Daar heb ik hem toen maar met rust gelaten….

Hij mag weer!

Yes! Vanaf vandaag mag mijn boer het land weer op om de drijfmest uit de gierkelders weer op het land te rijden. Of beter gezegd, de mest ín de grond rijden met een zodenbemester. Het goedje wordt op grasland ca 3 cm in de zoden gereden, op bouwland is dit ca 15 cm, dan heet het mest injecteren. De mest ongecontroleerd op het land spuiten met een gierton mag al lang niet meer. Het lijkt volop voorjaar vandaag, er zal waarschijnlijk weer een record gevestigd gaan worden, misschien de warmste 16 februari ooit? Zou het toch allemaal te maken hebben met de klimaatverandering? Maar goed, wel zo prettig dat manlief er tegenaan kan gaan de komende dagen! Wachten tot april heeft namelijk geen voorkeur omdat er dan zoveel meer moet gebeuren en je kans hebt om dan behoorlijk achter de feiten aan te lopen. Zo’n twaalf jaar geleden hebben de mannen geïnvesteerd in een zodenbemester en dat heeft zijn geld wel opgebracht. Altijd kunnen rijden wanneer het jou uitkomt heeft zo zijn voordelen. Het bespaart loonwerkerskosten en je hoeft geen geduld te hebben tot je eindelijk aan de beurt bent als het loonwerkbedrijf het druk heeft. Want als het eenmaal goed weer is wil natuurlijk iedereen als eerste zijn land gedaan hebben…

Bemesting is nodig als voeding voor het grasland. Zo groeit het goed, en kan het weer ingekuild worden als voer voor de koeien. Cirkeltje rond!

De zodenbemester

Je ziet vaak aan de meeuwen die er rond cirkelen en op het land dat een perceel net bemest is. Door de mest kruipen de wormen naar boven en dat is natuurlijk het kostje voor de meeuwen.

Ons boerenbedrijf

Kort overzicht van ons melkveebedrijf

Graag wil ik jullie even in vogelvlucht laten kennis maken met ons melkveebedrijf. Wij wonen en werken op onze boerderij met circa 220 melkkoeien die met veel geduld en aandacht gemolken worden door mijn man en mijn schoonbroer. Geregeld helpen ook onze zoon en neef mee met melken en alle andere werkzaamheden op het bedrijf. Van de melk worden lekkere kazen gemaakt, helaas niet door onszelf – dat vergt een fikse investering en is erg arbeidsintensief – maar door zuivelfabriek DOC. Zij halen de melk één keer in de drie dagen op. Onze koeien en kalfjes zijn gehuisvest in ruime stallen die goed geventileerd zijn en waar ze vrij rond kunnen lopen. De koeien beschikken over ieder een ligbox waarin een mengsel van stro, kalk en water gestrooid wordt en waar ze behaaglijk op kunnen gaan liggen. In de stal hebben we stalgordijnen die open zijn als het weer goed is, en gesloten als het hard waait, regent of flink vriest. Er hangen ventilatoren die we aanzetten als het warm is in de stal en een koeborstel waaraan ze zich lekker kunnen schuren als ze daar zin in hebben. Een mestrobot zorgt dat om de twee uur de roosters worden schoon geschoven (dat is waar de koeien op lopen). Er hangen waterbakken waaruit ze kunnen drinken, één keer per dag worden ze gevoerd en dat wordt vier keer per dag bijgeschoven tot aan het voerhek zodat ze de hele dag lekker kunnen vreten. We doen op onze boerderij aan deelweidegang. Dat betekent dat momenteel minimaal 25 procent van onze veestapel in voorjaar/zomer weidegang heeft. Meer over onze melkkoeien een volgende keer…

Onze kalfjes

Onze kalfjes drinken als ze geboren zijn bij de moederkoe, daarna krijgen ze de biest (melk van de moederkoe) van ons uit fles of speenemmer. Ze staan de eerste tien tot twaalf dagen apart in een eenlingbox met stro zodat ze de tijd hebben om voldoende weerstand op te bouwen. Daarna gaan ze in een comfortabel ruim groepshok met stro waar ze zelf naar de drinkautomaat kunnen gaan om te drinken. Stierkalfjes verkopen we, vaarskalfjes blijven meestal bij ons om op te groeien tot volwaardige melkkoe. Ook over de kalfjes ga ik jullie een volgende keer meer vertellen. Meer foto’s kun je zien op Boerderijgalerij.