Groenland

In Groenland worden husky’s met hun kenmerkende energie en enthousiasme samen met een inheems ras – de Groenlandse hond – voor het karretje gespannen. Groenland is een thuis. Dus kan het bijna niet anders dan dat de onze zich in ons weiland als een hondje in het gras moet voelen. Iedere ochtend na het opstaan trekken we er samen op uit, bewandelen we samen het pad tussen tussen de weiden of struinen het groene land in. Het gras is dit jaar groener dan bij de buren. Zelfs groener dan ooit. Na de eerste snede zit de groei er alweer goed in. Als het weer zijn best doet dan zijn we over een paar weken voor de tweede keer aan het maaien. Daarna zullen de pinken (jongvee) naar buiten gaan. De boeren hier zijn trots op hun land, trots als ze een mooie snede vers voer voor de koeien bij elkaar weten te brengen. Elke boer weet dat dat elk jaar weer spannend is gezien de weersomstandigheden in ons groene kikkerland. Telkens weer duimen voor een groene hoop waarop de dames het goed zullen doen, ze goed voor de dag zullen komen qua melkgift. Tenslotte is dat het inkomen van de melkveehouder.

Maar mogen ze nog trots zijn? Trots op dat mooie groene weiland dat zo goed is voor hun beesten. Want met de roep om meer biodiversiteit in het landschap zullen ze er waarschijnlijk aan moeten geloven. Het groen moet plaats maken voor meer kleur en diversiteit. Meer bloemetjes die meer bijtjes aantrekken, meer vogels, meer natuur. Terug naar de tijd van Ot en Sien? De boer krijgt de schuld. Niet de verstedelijking die genadeloos om zich heen grijpt, maar de hardwerkende individuele agrarier is voor de zoveelste keer de sjaak. Dat is allemaal goed en wel. We trekken het boetekleed wel weer aan. Feit is: we willen -herstel- we moeten uiteindelijk verduurzamen in voedselproductie, grondbewerking en dierenwelzijn. Kringlooplandbouw. Volgens de machthebbers liefst op korte termijn. Vraag is: wie gaat dat betalen? Met stijgende kosten en dalende prijzen kan de boer amper zijn hoofd nog boven water houden. Waar moet het geld voor al deze investeringen vandaan komen? Passie wordt plicht. Het lied wordt een klaagzang. Nee, leuk is het allang niet meer. En de opvolging? De tijd zal het leren.

Dit alles gaat aan de husky voorbij. Hij volgt zijn instinct. Zoals de boer dat ook doet. We hopen toch dat hij nog een hele poos mag genieten van zijn groen land.

Een stukje natuur achter ons weiland. ‘De eendenvijver’

In een volgend stukje wat meer over biodiversiteit. Wat houdt het in en wat moet er gebeuren. Want ongewild ging deze post een andere kant op dan gepland­čś»

(Paas)haasje in ’t gras

Veel jonge hazen zagen onlangs het levenslicht. Zij houden zich vaak op in onze sappige groene weilanden. Tegelijkertijd groeit het gras in het voorjaar naar een smakelijk hapje voor de koeienbeesten. Totdat het tijd is om het te maaien zodat we het in kunnen kuilen. Dat gebeurt ook deze dagen weer. Boer is vandaag gestart met zijn hectaren te kortwieken, en gelukkig heeft hij een geoefend oog voor kleine haasjes die niet bijtijds kunnen wegspringen als hij met zijn maaier in hun buurt komt. Zoals enkele uren geleden. Ik was er getuige van hoe hij plots de trekker stop zette en afstapte. Daarna een aantal meters door het gras sloop, met zijn grote handen in het gras graaide en het volgende moment als een ware Rafiki een klein haasje in zijn knuisten omhoog hield. Ik smolt weg van het bruinharige beestje dat na het fotomoment door boer werd vrij gelaten in het aangrenzende weiland dat al aan de beurt was geweest. Een paar minuten later koos het jonge dier het hazenpad over de zandheuvel bij de sleufsilo richting sloot. Daar ging het haasje het water in en zwom (ja echt!) naar de overkant waar het in de wei van de buurman verder hupte.

Ik respecteer mijn boer voor het feit dat de natuur een grote plaats in zijn hart heeft. Dat hij altijd zal proberen te redden wat er te redden valt. Hopelijk doet onze buurboer dat ook!

Groene hoop

We hebben een hoop voor de boeg!

Komende paaszaterdag is het zo ver: de dag die je wist dat zou komen (lol). Nog voor koningsdag gaat het gebeuren dit jaar. Het zal de eerste worden in 2019! En sinds jaren zo vroeg in het seizoen. Wat zal het brengen? Zal het mee of tegen vallen? Na regen komt zonneschijn zegt men en dat kunnen we nu wel eens goed gebruiken. Er hangt nogal wat van af dit jaar dus de verwachtingen zijn hoog gespannen en worden op de voet gevolgd. Alles wordt van stal gehaald. Kan het er nog mee door of moeten er handige jongens aan te pas komen? De arbeider van verdiensten is al verwittigd en verleent zijn medewerking. De mannen hier kunnen hun ongeduld niet bedwingen. Worden verwachtingen waar gemaakt? Apps worden gedownload en het nieuwsbulletin haalt deze week het einde. Zoons worden ingepland en alles is in hoogste staat van paraatheid. Duidelijk hangt de spanning in de lucht. Het komt er op aan!

In twee dagen moet het gepiept zijn. De eerste dag wordt de groene belofte gekortwiekt en mag het een dagje rusten, zich heerlijk laten schudden en drogen in de zon. Daar wordt het lekker zoet van. De geur die het verspreid zouden we zo graag in een flesje willen doen! De dag erna komt de reus met zijn hulptroepen om alles binnen de muren te krijgen. Rij voor rij verdwijnt in de grote gulzige veelvraat, waarna hij het net zo snel in een nog kortere versie weer uitspuwt. Er wordt een hoop werk verzet! Af en toe wordt er pas op de plaats gemaakt voor het nuttigen van een welkom bakkie troost. Na een tijdje af en aan rijden worden de contouren zichtbaar, er wordt al duidelijkheid verschaft. Is het goed spul? Is het veel? Past het er in? Met een hope(n)loos jaar achter de rug hopen we nu namelijk op zo veel mogelijk goed ‘spul’!

Hoop of kuil

Het weiland staat haar groene, dikke deken af om te verworden tot een mals, voedzaam product in de sleufsilo. Als de buit binnen is wordt het lekker ondergestopt waar het mag blijven liggen tot het aan de beurt is. We noemen het een kuil maar het wordt een berg. Hopen we. Een grote bult voer voor ons eigen vee.

Kuil, bult, hoop, berg. Het zal onze koeien worst zijn hoe het genoemd wordt. Als het maar lekker is…